Kilómetros de distancia

“Lukban!,Lukban!” dinig ko sa di kalayuan

tinig na bumubuo sa letra sa aking ngalan

kakaibang takot nadama ng aking katawan

uminit lahat! simula ulo hanggang talampakan.

 

Si Bertha delos Santos , na aki’y di makilanlan

ang babaing aking nadinig sa di kalayuan

paghingi ng tulong na pawang nahihirapan

hanggang ngayon, ako pa ri’y nahihintakutan.

 

Nakapanghihilakbot, kanyang mga tinig

araw-araw,gabi-gabi kong naririnig

tila sa akin ay di mawaring may umiibig

isang nilalang na nagmula sa kabilang daigdig.

 

Si Bertha ay matagal na raw na namayapa

nilulan na ng panahon at nilimot na ng madla

dating nakaaangat na ngayo’y bumaba

dahil sa ala-alang sa kanya’y hindi mawala.

 

Pinagsamantalahan , iniwan , niloko’t sinaktan

ni Lukban, ang nobyo niyang sukaban

Siya’y pinagtaksilan na walang kaparam

umiyak na puso niya akin namang pinatahan.

 

Doon ako natutong umibig at magmahal

ng taong malayo sa kinaroroonan

milya ang bibilangin upang matagpuan

si Bertha na hanggang sa panaginip ko na lang.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s